Kip koji je spojio Kolmar i New York
Svetlana Popović Vujotić
Putovanja
Veliki ljudi ne dolaze iz velikih gradova, oni dolaze iz velikih snova koje su sanjali u malim sobama, ništa kao ove riječi jednostavno i istinito ne opisuje život mnogih velikana koji su svojim djelima i stvaralaštvom zadužili čovječanstvo, poodavno već prepuno vjere u materijalno i prolazno umjesto u nenametljivo, trajno vrijedno, duhovno, empirijsko, nematerijalno.
Bilo je to prvo što smo pomislili vozeći se radoznalo par puta reprizno oko 12 metara visoke replike Kipa slobode, na kružnom toku ulaza sa sjeverne strane, u istorijski grad Kolmar, u francuskoj regiji Alzas.
Replika Kipa Slobode u Kolmaru
Frederik Bartoldi (1834-1904), ostvario je umjetnički san stvorivši skulpturu „Sloboda koja obasjava svijet“, što je drugi naziv za Statue of Libety, postavljenu 1886. godine na Ostrvu slobode, nedaleko od Njujorka, kao poklon i prijateljski gest Francuske, Sjedinjenim Američkim Državama.
Bartoldi jeste učio umjetnički zanat u gradu svjetlosti ali je plamen slobode sa sobom ponio iz malog Kolmara, koji je tokom trajanja, mijenjao vladare i državljanstvo. Osnovan je u devetom vijeku, a tokom srednjeg vijeka postao je centar za proizvodnju vina i tekstila, zatim je proglašen slobodnim carskim gradom. Nakratko ga osvajaju šveđani, pa francuzi i Luj XIV, da bi poslije Pruskog rata 1871. godine, bio anektiran od strane Njemačkog carstva. Nakon Prvog svjetskog rata vraćen je Francuskoj a u Drugom svjetskom ratu ponovo ga prisvaja Njemačka. Oslobođen je 1945. godine i vraćen pod francusku zastavu.
Kopija originalnog Bartoldijevog Kipa slobode koji je 1884.godine uvršten u listu svjetskog nasljeđa pod zaštitom UNESCO, postavljena je u Kolmaru povodom obilježavanja 100 godina od rođenja čuvenog umjetnika.
Posjetioce muzeja u rodnoj kući skulptora, u centru starog grada, na adresi 30 Rue des Marchands, očekuje uzbudljiva priča o nastanku i putu do Amerike jednog od umjetničkih svjetskih čuda, kojim je stvaralac vječnim učinio lice svoje majke, pretvorivši ga u mitsku rimsku boginju slobode – Libertas.
Tokom obilaska drugog po veličini grada u regiji Alzas (prvi je Strazbur), uporno su nas pratili „znaci slobode“. Slijedeći jasne putokaze duž asfalta i kaldrme, lako smo stizali do glavnih atrakcija.
Ulazak u istorijsko jezgro je čudesno putovanje kroz vrijeme, ali tiho, otmeno i emotivno. Ljudi koji tamo žive prave magiju za turiste. Šarene fasade kuća sa obaveznim drvenim detaljima, oslanjaju se jedna na drugu, djelujući kao neprekidan naslikani niz na ogromnom platnu. Svaka građevina unikatno je dekorisana, pa će mnoštvo plišanih igračaka na prozorima i zidovima jednog objekta, samo par koraka dalje, na drugom, zamijeniti kolekcija visećih saksija raznobojnog cvijeća ili originalna kuhinjska pomagala, na nekoj sljedećoj adresi.
U gradu dominira gotska arhitektura ali i drugi graditeljski stilovi iz srednjeg vijeka, francuskog klasicizma, vjerske građevine. Kolmar ima nekoliko popularnih kvartova za turistički obilazak. Glavna atrakcija je „Mala Venecija“, dio grada koji počinje iza najstarije javne zgrade Koifhus (stara carina), prolazi kroz nekadašnji ribarski kvart i završava se kod mostova Tiren i Sen Pjer.
Nekada su ribari i mještani tuda prevozili robu a sada iskusni lađari vode turiste na živopisne ture kanalom rijeke Lauh, koja protiče kroz grad, i povezana je sa Rajnom. Vožnja lađama, prilagođena uskim vodenim tokovima, i zelenim pejzažima, koji se prepliću sa panoramskim razgledanjem kuća, restorana i bašti uz rijeku, jedinstven je doživljaj.
U gradu i okolini nalaze se izložbeni prostori raznovrsne namjene, od muzeja igračaka do muzeja ratnih veterana.
Pješačeći gradom vidjeli smo dosta impozantnih spomenika, poput obilježja posvećenog Gustavu Adolfu Hirnu, najpoznatijem naučniku iz Kolmara, koji je bio začetnik moderne industrije.
U regiji Alzas proizvode se vrhunska bijela vina, kojima pogoduju klimatski uslovi. Gastronomska ponuda je bazirana na mješavini francuske i njemačke kuhinje.
Kolmar je povezan sa evropskom mrežom autoputeva, pruga i međunarodnim aerodromima u Strazburu i Bazelu, koji su udaljeni 70 kilometara.
U gradu se organizuju tradicionalne manifestacije poput proslave proljeća i Uskrsa, koje će početi 2. a završiti se 26. aprila.
Bonus video: